Şair: Amb. Dr. Sheqere Sina – Arnavutluk

(Tüm hakları saklıdır – Tarih: 08-03-2026)

Ben bir dağ çiçeğiyim,

her yerde bitmem.

Toprak annemdir,

Tanrı kayamdır.

Ben nadir bir çiçeğim,

yalnız orada yaşarım.

Eğer beni seversen,

beni çorak bırakma.

Ben kutsanmış bir çiçeğim,

köklerle doğmuşum.

Kutsal dağda

acıyan bir kalbim var.

İnsanlar uzaklaştı,

tek başıma açıyorum.

Birini arıyorum

kalkan olsun diye.

Ben çiçeğim, ben ruhum,

İlahi olanı ararım.

Beni aldatma,

çünkü ruhumda iman var.

Su ve hava ararım,

yalnızlık beni kurutuyor.

Ben bir dağ çiçeğiyim,

Tanrı’yı isterim — köklerimle insanı yanımda tutmak isterim.

Yağmur ararım,

köküm kurumasın.

Açmak isterim —

kulakların var mı, beni duyuyor musun,

çünkü her gün soluyorum.

Ben ilaç olurum,

gözlerime bak.

Eğer beni çok seversen,

beni kökümden koparma.

Rüzgâr ve kaya ol,

beni nazikçe öp,

yarayı iyileştir,

yeniden yaşadığımı hissedeyim.

Ben ağaç olurum,

sen gökyüzü ol.

Yandığımda bana yağmur getir,

ışık ver

gecenin gözü olmadığında

derin karanlıkta.

Bir büyü yapacağız,

ruh olacağız,

her insanı iyileştireceğiz

hala bize inananı.

Ben bir dağ çiçeğiyim

her bahar açan.

Eğer beni seversen,

bu kapıyı aç.

Beni kökümden koparma,

çünkü kışı yaza çeviririm.

Seni ilahi yaparım,

ben ise ağaç olurum.

Sadık kalırsan,

köklerimle kalırım.

Orada dağda

köklerimi yayarım,

evim kaya olur.

Orada sevişiriz,

çünkü korunan yer

insanı da iyileştirir

onu koruyanı.

Ben köklü bir çiçeğim,

sen temel ve kayasın.