Nostaljik bir şiirimle keyifli okumalar diliyorum

Karanlık Orman

Orman sık
Güneş girmez olmuş içine
Dev ağaçların gölgesi
Loş
Soğuk
Çeşit çeşit canlılar
Milyonlar işsiz ve fakir

Ne çiçek ne kuş
Ne de kelebek

Beton her yer
Yok sevinecek bir şey

Etrafta kıpırdayan gölgeler
Ürkütüyor
Sesini çıkarma fark edilme
Sorgulama sakın

Bırak

Karanlığın zulmünde
Sonlarını beklerken
Can çekişsin canlılar

Ormanın vahşi sakinlerinin
Kükreme ve ulumaları
Kulak zarımı patlatacak
Canlılar

Kimin menfaatinedir bilmeden
Allah adına
Öldürüyorlar birbirlerini

Yollarını kaybetmiş
Şaşkın ve umutsuzlar
Deviremezler dev ağaçları
Işık istiyor hepsi
Işıkla gelir aydınlık
Aydınlıksa
Dev ağaçların üstünde…

Barbaros İrdelmen

İstanbul,