KONUŞAN FOTOĞRAF

Fotoğrafa baktığımda,

ah, nasıl da duygulanıyorum!

Sanki babamın yüzü yeniden canlanıyor,

ve yüzüme bir ışık armağan ediyor.

Ah, o ışık...

Ama çabucak soluyor,

gerçekliğin karanlığı

yeniden karşıma çıkıyor.

Kalbimde onun ateşini taşıyorum;

asla sönmeyen bir kor gibi.

Sessiz ve sıcak bir kucaklayış,

hayatın fırtınalarında

beni ayakta tutuyor.

Sessizlikte onun sesini duyuyorum,

özlemle ve hüzünle bana sesleniyor.

İçimi ısıtıyor,

bana güç veriyor,

sanki hâlâ yanımdaymış gibi.

✍️ Amarilda Dokollari