Ben bir ağaç idim Bolu dağında
Eski devirlerde gençlik çağımda
Yeşile boyanmış bir tual gibi
Tüm arkadaşlarım dört bir yanımda

Atatürk ü gördüm İsmet paşayla
Dağda, tepelerde her bir savaşta
Bağımsız Türkiye peşinde koşan
Bir ordusu vardı, eri her yaşta.

Dalım çiçeğimle gurur duyarken,
Kuşum böceğimle sefa sürerken,
Bir ayaz kapladı dört bir yanımı
Açmadı yaprağım her yıl açarken.

Bir balta inledi can ocağımdan
Dallarım ayrıldı her yanağımdan
Dağdan aşağıya yuvarladılar beni
Ağladım inledim sustum kahrımdan.

Bir hızar önünde buldum kendimi,
Üçe böldüler de koca gövdemi
Çürüyen yerlerim ayrıldı benden
İlk defa görmüştüm kendi rengimi

Bir telaş sarmıştı herkesi birden,
Yüklendim kamyona üç parçam ve ben,
Baktı o insanlar hep arkamızdan
Gözleri hüzünlü biri birinden.

Kamyonumuz durdu ceza evinde,
Bekleyenler bizi eli belinde
Taşındık avluya üç parçam ve ben
Üç yiğit vardı da herkes dilinde

Üçken biçiminde kurdular bizi
Kimi getirdi tabureyi kimi urganı
Getirip ortada hazırladılar
Merakla bekledik nedir bu gizi

Meğer hedefleri üç fidan imiş
Deniz, Yusuf, Hüseyin e kinleri varmış
Bizi de cinayete ortak ettiler
Kahrolduk o gece üç parçam ve ben

Böyle bitmeseydi bizim ömrümüz,
Bu acı dilimde, dondu türkümüz
Fidanlar yine de yetişir amma,
Hainler kahrolsun… Budur öykümüz.

ÜMİT ŞEVKİ SOMYÜREK 22/8/2021