Doldurur sakiler açılsın diye
Masaya muhabbet saçılsın diye
Kadehler dolup da boşalsın diye
Her akşam kurulur dostlar sofrası

Dostlar sofrası bu itten arıktır
Meyhane havası hafif ılıktır
Dertlerin altı da hepten deliktir
Boşaldıkça dolar dostlar sofrası

Ezanlar okunur sesler uzaktır
Kediler için de ekmek inançtır
İnsana kudurmuş açlık mirastır
Bu yüzden kurulur dostlar sofrası

Kimine gün biter akşam olunca
Kimine gün doğar güneş batınca
Kimine gündüz yok ömrü boyunca
Ne yapsa kurulmaz dostlar sofrası

Ben de bu hayattan geçtim giderim
Kendimi ararken yanmak kaderim
Yaşadıkça kül olmayan bedenim
Dostlar sofrasında yel olur uçar