Edebiyat Magazin Özel Haber –
Türk edebiyatının çınarı Kemal Tahir’in kaleminden çıkan Kurt Kanunu romanının, 1981 yılından bu yana sansürlü biçimde yayımlandığı ortaya çıktı. Doç. Dr. Nuri Sağlam’ın titiz araştırmalarıyla gün yüzüne çıkarılan bu tahrifat, edebiyat ve yayıncılık dünyasını derinden sarstı.

45 yıl boyunca fark edilmeyen bu değişiklik, yalnızca bir eserin değil, bir yazar külliyatının güvenilirliği üzerine gölge düşürdü. 12 Eylül sonrası yapılan baskılarda sessiz sedasız gerçekleştirilen bu müdahalenin, sadece Kurt Kanunu ile sınırlı kalıp kalmadığı ise şüphe konusu.

Edebiyat çevreleri bu gelişmeyi, kültürel hafızamıza ve yazılı mirasımıza yapılmış büyük bir ayıp olarak değerlendiriyor. Yayın dünyasının duayenlerinden Selahattin Özpalabıyıklar, “Yayıncılık titizlik ister. Bilgiyi olduğu gibi tekrar etmek değil, kontrol ederek yeniden düşünmektir,” diyerek, sorumluluğun yalnızca yazarda değil, editörde, yayıncıda ve okurda da olduğunu vurguladı.

Bu skandal, Kemal Tahir’in eserlerinin bugüne dek neden bir "eleştirel basım" anlayışıyla yayınlanmadığı sorusunu da beraberinde getirdi. “Kemal Tahirciler” ya da “Tahiriler” olarak anılan etkili entelektüel çevrelerin, yazarın metinlerine olan bu ilgisizlikleri ve koruma refleksinin eksikliği şaşkınlıkla karşılandı.

Doç. Dr. Nuri Sağlam’ın ortaya koyduğu bu tahrifatla birlikte, yayınevlerinin klasiklere yaklaşımı yeniden tartışmaya açıldı. Kemal Tahir gibi adına vakıf kurulan bir yazara reva görülen bu sansür, Türk yayıncılığında buzdağının yalnızca görünen kısmı olabilir mi?

Şimdi gözler, Kemal Tahir’in diğer eserlerine ve Türk edebiyatının diğer büyük yazarlarının kitaplarına çevrildi. Acaba daha kaç metin, sessizce eksiltildi; kaç düşünce, gölgede bırakıldı?