A Confession from the Rock

Brimmed to the very edge is my imagination,
A multitude of words calls me forth
Upon a rock where a roaring wave breaks
The sea holds a voice that befits it,
And it has a passion for confessing to azure.

I shall call the one who inspired my verse
To carry me away from the clamor of place
To where sea and rock embrace,
Where the sky portrays meaning
With a gentle flash of lightning.

Come, O Muse,
To bear me—even as a shadow—
Toward beauty where God's hand formed,
A word cast into towering billows.
That I may see you from there,
Unleashing your might with the roar,
Splitting the hardness of deaf rock,
And carving a hole wherein I may
Plunge my overflowing ocean,
For there are pearls that shall listen
To a tongue the earth has long forgotten.

Mustafa Abdulmalek Al-Sumaidi
Yemen

Türkçe

Hayal gücüm taşana dek dolu,
Dizilmeye hazır kelimeler çağırıyor beni
Bir kayanın üstüne, dalganın kükreyerek vurduğu yere.
Deniz, kendine yaraşır bir ses taşır
Ve maviliğe itiraf etmeye tutkundur.

İlhamımı taşıyanı çağıracağım
Beni kalabalıktan uzaklaştırması için
Denizle kayanın birbirine sarıldığı yere,
Göğün anlamı bir şimşek parıltısıyla çizdiği yere.

Gel, ey Musa,
Bir gölge bile olsan yüklen beni
Tanrı’nın elinin güzelliği yoğurduğu yere,
Göklere savrulmuş bir kelimenin yankısına.
Oradan seni görebileyim,
Kükreyen gücünü salarken,
Sağır kayanın sertliğini yararken,
İçine bir oyuk açıp
Benim taşan okyanusumu oraya aktarayım.
Çünkü orada,
Toprağın çoktan unuttuğu bir dili
Dinlemeye hazır inciler vardır.

Mustafa Abdulmalek Al-Sumaidi
Yemen