Şairin Yüreği

Gerçek bir şairin yüreği
Elektrik sayacı gibidir,
Yüklenmezse durur.

Şair aynı zamanda bir lamba gibidir,
Asılmazsa ışık vermez.
Ama darağacının taburesi,
Onu asanın ayağının altındadır.

Tabureler çok tuhaftır;
Dört ayaklıdır.
İki ayaklı canlılardan da,
Dört ayaklı canlılardan da
Daha vefalıdırlar.

Üzerlerine oturup dinleniriz,
Bir de sırtımızı onlara yaslarız.
Artık sırtımızı yaslayacak insan kalmadı.

Ama yine de
Tabureler aynı zamanda çok vefasızdır.
Asıldığımız zaman
Ayağımızın altından kaçarlar.
Sonsuz karanlığa düşeriz.

Ve böyle bir dünyadansa
Sonsuz karanlık daha iyidir.
Çünkü artık ışığın kaynağı
Aydın insanlar değildir.

Artık ışığın kaynağı
Polis arabalarıdır.

Şairin yüreği buna dayanır mı?

Bahtiyar Hidayet