Aşkın Yıldızı

Gökyüzünden bir yıldız koptu,
sonsuzluğun emaneti gibi kalbime düştü.

Yere değdiği anda,
toprak âşık bir yürek gibi titredi.
Ve dünya,
kendini dinlemek için
bir anlığına durdu.

Dağlar sustu,
deniz dalgalarını göğe kaldırdı,
rüzgâr ise
dünyaya yeni bir şarkı armağan etti.

İşte o anda
bir alev doğdu.

Ruhumdaki buzları eriten,
ama yakıp kül etmeyen
kutsal bir ateş…

Sen,
uzun bir gecenin ardından doğan şafak gibi geldin.
Gözlerime güneş,
düşlerime yıldız,
yüreğimin susuzluğuna deniz oldun.

Hayatın dalgalarına birlikte atıldık
ve öğrendik ki
fırtınalar,
gerçekten seven yürekleri korkutamaz.

Çünkü aşk,
dinlenilecek bir kıyı değildir;
korkusuz olmayı öğrendiğin
sonsuz bir denizdir.

Yıldızlar bizi sessizce izliyordu.
Ay,
ışığıyla bizi kutsuyordu.
Toprak ise
ayak izlerimizi saklıyordu;
çünkü bazen
gökyüzü,
insanların üzerine iner.

Bu,
gökyüzünden kopan bir yıldız mıydı,
yoksa
duyulmuş bir dua mı?

Bilmiyorum...

Bildiğim tek şey şu:

O günden beri
gökyüzünün bir ışığı eksik.

Çünkü o ışık
artık
benim içimde yaşıyor.

Yazar: Dr. (Büyükelçi) Sheqere Sina
Ülke: Arnavutluk