Sonsuzluğun Yankısı

Şiir: Mustafa Abdulmalek Al-Sumaidi – Yemen

Benimle ölüme giden yol arasında,
yalnızca kaderin belirlediği tek bir gün var.

Eğer geleceğin içinden sana bir daha dönemeyecek,
kurtuluşuna tanıklık edemeyecek olursam,

kendi ellerimle erken bir mezara yürüyeceğim.

Cenazemde bana eşlik edecek tek kişi yine ben olacağım.

Çünkü herkes hâlâ bugünün içinde yaşamaya devam edecek;

yalnızca senin bugününden kopup bana doğru savrulan
kül fazlalığın benimle birlikte olacak.

O küller,
beni saracak kefene dönüşecek.

Kabirde beni sorgulamak için gelen
iki melek karşısında ise,

onların sorularına
senin adınla cevap vererek
onları mahcup edeceğim.

Çünkü ben,
senin adını gizlice
imanımın şartlarına ekledim.

Sonra mezarın koynunda
son uykuma teslim olacağım.

Ve bizim aramızdaki bağın
hiçbir zaman kopmayacağını bilerek
korkusuzca gözlerimi kapatacağım.

Son nefesimi vermeden önce,

Tanrı'dan,
hayattaki tek dileği
senin bütünüyle özgürlüğüne kavuşman olan
bir kuluna merhamet etmesini dilemiş olacağım.

Sahip olduğum bütün iyilikleri,
tek bir rüya karşılığında O'na sunmuş olacağım.

O rüya ki...

Seni,
daima senin olmasını dilediğim dünyada
özgürce yaşarken görebilmekten ibaret.

Ama...

Ya duaları kabul edilen o az sayıdaki insanlardan biri olursam?

Ey Yüce Allah,

Kıyamet Günü bana
onu sorma hakkını verir misin?

Biliyorum...

O gün hesap günüdür.

Fakat Sen,
benim ölürken içime gömdüğüm her şeyi de bilirsin.

Kederin ağırlığı altında ezilmiş bir kalbi,

kibrin zorbalığıyla parçalanmış bir sesi...

Ey Kahhar...

Ey Mutlak Adalet Sahibi...

Bana göster,

şu ilahi sözlerde
intikamımı nasıl aldığını:

"Yüzlerinizi kedere boğmak...
Mabede yeniden girmek...
Ve ele geçirdikleri her şeyi
bütünüyle yerle bir etmek..."

Mustafa Abdulmalek Al-Sumaidi
Yemen